Πραγματικά ντρέπομαι.Δε θέλω να γίνω γραφική και να αναπολήσω το μακρινό παρελθόν και την ένδοξη ιστορία μας. Ούτε και να συγκινήσω με ιστορίες ανθρώπων που μοχθούν για να επιβιώσουν.
Αλλά ας δούμε καθαρά. Μας δόθηκε η ευκαιρία που καμία άλλη γενιά, μέχρι σήμερα, δεν είχε. Να μορφωθούμε, να μάθουμε ξένες γλώσσες, να καλλιεργήσουμε την κριτική μας ικανότητα μέσα από τον πλουραλισμό ενημέρωσης που μας προσφέρει απλόχερα το διαδίκτυο και τα Μ.Μ.Ε.
Δεν ξέρω αν ζω σε ένα παράλληλο σύμπαν, αλλά γύρω μου βλέπω νέους ανθρώπους με μυαλό, πνευματική καλλιέργεια, δημιουργικότητα, ιδέες, θέληση, όρεξη και πάθος για ζωή. Προσωπικά, αρνούμαι να πιστέψω ότι η Ελλάδα είναι οι 300 της Βουλής, ότι η Ελλάδα είναι το χρέος προς την Ευρώπη, ότι η Ελλάδα είναι ο φαντασμένος κόσμος των ανθρώπων της showbiz και ότι η νεολαία είναι μόνο παιδαρέλια που θέλουν περνάνε καλά.
Έτσι το προέβαλαν. Μας έκαναν να πιστεύουμε ότι η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη, παρ'όλα τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα για "αλλαγές". Οι αλλαγές όμως δε λέγονται. Γίνονται.
Κανείς δεν κέρδισε μεμψιμοιρώντας για τις τρέχουσες εξελίξεις, αλλά "παλεύοντας" για κάτι το οποίο δεν αγοράζεται: την αξιοπρέπεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ευχαριστούμε για το σχόλιό σου!